Wow, wat mooi naar de baai bij Fyrudden

We waren van plan om om acht uur te vertrekken. Daarom zijn we gisteren al door de sluis gegaan, want anders hadden we pas om negen uur op zijn vroegst kunnen sluizen.  Ons doel was een baai bij Fyrudden, op bijna 40 mijl varen. Dat is een kilometer of 75. 

Maar weer op zeeniveau leven heeft blijkbaar iets met ons gedaan. Gisteren waren we best vroeg moe maar we weten niet waarvan. Van het fietsen schoonmaken en aan dek zetten? Van het wassen? (ha, we zijn met alle kleren schoon vertrokken! Super hoor, die wasmachines in de aanlegplekken!) Van de boel zeeklaar zetten? Geen idee. Het zal toch niet de laatste drie meter verval in de laatste sluis zijn? 

Anyway, we waren ook al vroeg voor de wekker wakker. Gisteravond of vannacht is er een Zweeds zeiljacht achter ons gaan liggen, maar dat hebben we niet eens gemerkt. En vanochtend dachten we "nu we toch al wakker zijn kunnen we ook wel vertrekken". Dat deden we. Om kwart voor zes.  De zon scheen, het was bladstil, een prima start van de dag!

De gele pont was nog niet in bedrijf, het kasteel Stegeborg stond er nog en wij passeerden ze in de smalle vaargeul. 

De grote baai, Slätbaken, heeft mooie kusten. We begrijpen goed dat Ing-Marie en Håkan hier zo vaak varen. Je kunt alle kanten op, met al die eilanden.

Op de kaart, langs onze route, in een water tussen al die rotsen van ongeveer vier bij vier kilometer, ligt een eilandje waarbij staat Kapella Eucomenika. Het is niet de naam van het eiland, dat luidt Västra Gärsholmen.

Even zoeken en we kwamen er achter: er staat een kerk! In het midden van niks, zeg maar. Want het eiland is onbewoond! Het is wel weer een bijzonder verhaal: de 18-jarige Hilding Bielkhammar, die hier in de buurt woonde, ging in 1925 naar Stockholm voor een grote oecumenische bijeenkomst. Hij hoorde daar het Onze Vader in meer dan vijftig talen. Op dat moment kreeg hij het idee om een ​​oecumenisch centrum in zijn thuisparochie te bouwen. Ja, dat idee zou ik ook onmiddellijk krijgen, haha!

Wikipedia vertelt verder: In 1958 begon Hilding samen met zijn familie en vrienden stenen van de kust van het eiland naar de plek te dragen waar de kapel zou komen. Zonder technische hulp bouwde hij metersdikke muren en construeerde hij een replica van de oude stenen kerk van Sint Anna uit de 14e eeuw. Voor het altaar werden stenen verzameld uit de Oude Zweedkerk in Delaware, de Kerk van het Opleggen van het Heilige Gewaad van Onze Lieve Vrouw in het Kremlin in Moskou en het Lavra-klooster in Kiev, Oekraïne.

Nou, dat is toch niet te geloven: stenen uit Delaware, Moskou en Kiev? Er schijnen in het zomerseizoen ook nog alle zon- en feestdagen een dienst gehouden te worden. Nou, er zullen wel niet zo veel mensen in het kerkje kunnen, want de steiger was niet erg groot. 

In totaal zijn we ongeveer acht uren onderweg geweest. Maar voor ons gevoel veel korter! Het was zo mooi, zo afwisselend! We zagen veel verschillende eilanden, soms groot met veel bomen, soms staken ze als een soort walvisje even boven water. Alsof er een handvol pepernoten zijn gestrooid, zo liggen ze in ’t water. We kunnen er geen logica, geen systeem, geen volgorde in ontdekken, haha. Maar dat geeft niet, we vinden dankzij onze kaarten onze weg wel.

En gelukkig maar, er is een route in uitgezet. Met bakens op de rotsen en rode en groene tonnen is de vaargeul goed aangegeven. We zijn zelfs een stuk binnendoor gegaan. Moest kunnen volgens ons, want we zagen geen plusjes op de kaart staan (een plusje is een rots), en ’t was daar diep genoeg met 26 meter, dus we hebben het er op gewaagd.

Tussen al die rotsen is water. Logisch. Soms een smalle doorvaart, soms waanden we op de Fluezen of het IJsselmeer. Heel afwisselend dus. Het was echt acht uren genieten vandaag!

Nu liggen we in een baai vlakbij het plaatsje Fyrudden. Het was een beetje spannend om er in te varen, want we moesten langs onderwater-rotsen op 80 centimeter diepte. Maar het is ons gelukt, en nu liggen we in ons eentje hier te genieten. De wind nam al gauw wat af, de zon scheen, we hebben heerlijk op het voordek en in de kuip zitten lezen.

Morgen? Morgen willen we graag ergens  in de buurt van Vastervik ankeren. Dat is een beetje afhankelijk van de wind, maar ach, dat zien we morgen wel! Deze dag is weer zeer geslaagd!