Naar de Paardehoek

Na een heerlijke rustige nacht vertrokken we al op tijd. In de zon, het was wat fris en er stond geen wind, maar dat was voorspeld. Dus maar weer op de motor.

De bakboordsluis van Staveren was gestremd in de stuurboordsluis werd al vlot naar buiten geschut dus we hebben maar eventjes hoeven wachten. We hebben getankt in Staveren, maar daar werden we niet zo vrolijk van. €2,69 Tja, dan hadden we dat maar eerder moeten doen. We hebben het op zeventig liter gehouden, dat is eerst weer genoeg.

Op de wal stond een man bij zijn boot en gaf ons een compliment over de boot. Mooi type en “sjocht der knap út!” Ha, hij heeft er verstand van!

Om half een lagen we op een mooi plekje bij de Kuilart. In de zon, bij het strandje. We hebben lekker geluierd en genoten. Pas aan het eind van de middag kwam Hilversum aan, en we hebben nog even lekker met de kids kunnen knuffelen en kletsen. En ja, de bestuurbare boot doet het prima. Eerst dachten ze dat –ie het niet deed, maar hij is beveiligd tegen “propeller-draaien boven water”.

We gingen daarna naar de Paardehoek om weer lekker voor anker te gaan. De Amigo ging richting Workum, ze willen naar Terschelling deze week. Eerst Koningsdag in Workum. Nou, wij laten de koning zijn feestje vieren in Dokkum en gaan riching Harlingen.

Een grote groep zwaluwtjes kwam op visite. Wel drie kwartier lang vlogen ze af en aan en zaten op de reling, de schoten, de verstaging. We hebben vol bewondering en vol verbazing gekeken naar de beweeglijke vogeltjes, die duizenden kilometers naar en van Afrika kunnen vliegen. Dit was zomaar een kadootje op een zondagavond, deze visite!

Naar Enkhuizen

Tegen acht uur vertrokken we, zodat we om negen uur bij de eerste brug zouden zijn. De Uitermeerbrug. Waar geen brugwippershuisje staat maar die wel lokaal bediend moet worden. Ik belde  de brugwachter maar er werd niet gereageerd. Nog eens: niks. Bij de derde keer reageerde ze. Ik vroeg om een opening, en ze aarzelde wat. Nu hadden we al een keer gehad dat gevraagd  werd hoe hoog we waren, dus we waren overal op voorbereid. Maar deze keer vroeg ze waar we waren. Ongeveer vijftig meter voor de brug. “Vreemd, ik heb niets gezien” zei ze. Over een minuut of tien zou ze komen.

Waarschijnlijk was ze over de brug komen fietsen naar het kantoor van Rijkswaterstaat en zat ze nu aan een kopje koffie. Dus we moesten even wachten.

Verder ging alles prima, maar bij de Spoorbrug in Weesp moesten we ruim een uur wachten. Dat hadden we kunnen weten, want het is immers zaterdag. Dan opent de brug een uurtje later. Ach, nu hadden wij ook ruim de tijd voor een lekker kopje koffie in de zon.

Toen we op het Markermeer kwamen zagen we Pampus lekker in het zonnetje, maar er was geen wind. Jammer. Dan maar rustig op de motor. Pas vlak voor drie uur begon het lekker te waaien, en daardoor konden we tot Enkhuizen zeilen. De sluis ging weer prima, en we hebben nog even geprobeerd om op het IJsselmeer te zeilen naar Staveren, maar de wind was pal tegen en er stonden flinke golven. Dus zijn we omgedraaid en naar de kom bij het Buitenmuseum gegaan, waar we heerlijk in de zon voor anker liggen. Prachtig plekje!

Trouwens, vanaf Staveren zagen we een vreemd, hoog, ding aan komen varen. Het bleek een brug te zijn!

Een brug met een verhaaltje: dit gevaarte is 26 meter hoog, 21 meter breed en weegt 300.000 kilo. Dat is evenveel als een volgeladen vliegtuig! Het is één van de vier bruggen van de Schinkelbrug in Amsterdam.

Vanuit Sumar, waar het gebouwd is, werd er gevaren langs Leeuwarden, Harlingen en Enkhuizen, en de brug is nu op weg naar Amsterdam. Bijna ging het gisteren fout bij Goutum, want daar raakte het de Van Harinxmabrug. Er was gelukkig geen schade, de losgeraakte sjorkabels zijn weer vastgezet. Phoe, je zal er maar vlakbij in de buurt varen als dat gebeurt! Wij bleven er nu al op ruime afstand achter varen tot we de havenkom in draaiden.

Heerlijke midweek in en rond Nederhorst den Berg

Wat een leuke dagen! Voornamelijk zonnig, af en toe flinke wind, en heel gezellig! Dinsdag ben ik Anneke en de kids tegemoet gefietst, we hebben heerlijke dagen met ze gehad, en donderdag brachten we ze op de fiets naar het zwembad voor Hidde’s zwemles.

We hebben niet eens iets bijzonders gedaan. Wel veel gelachen. En voorgelezen, spelletjes gedaan, de rubberboot in en uit het water getakeld, lekker gegeten en een flink eind gefietst. Dat was woensdag, dat fietsen. Tegen half twaalf vertrokken we riching Vreeland, waar we picknickten met gesmeerde broodjes, fruit en yoghurt met cruesli, rozijnen en druiven. Want het zijn yoghurt-liefhebbers  hoor!

Na Vreeland fietsten we langs de westkant van de Vecht, hielden een pauze bij de ijsco-boerderij, daarna een pauze op de enorme fietsbrug over het Amsterdam-Rijn-kanaal, en eentje bij het pontje van Nigtevecht. Daarna via het pontje naar de oostkant van de Vecht, waar we nog een speeltuin bezochten en toen waren we al weer bij de boot.

Marit maakte mooie kunstwerken voor ons, met uitleg over de details die te zien zijn.

We hebben tuinkers gezaaid, voor hen en voor ons, oranje brilletjes gekregen van de AH voor Koningsdag, en soms gespeeld met alles wat voorhanden was: van leeslampje tot de blokjes en dobbelstenen van Regenwormen, stiften en autootjes.

En natuurlijk moest de machinekamer ook geïnspecteerd worden, dat doen ze 't liefst elke dag!

Donderdag fietsten we ook lekker toeristisch, met een paar pauzes, naar Hilversum. Zó leuk dat ze al zo goed kunnen fietsen!

En vandaag vierden we Marit’s verjaardag. De rest van de visite kwam wat laat (vonden we allemaal), maar daardoor konden we lekker kletsen met zijn zessen. En in de zon zitten. En smullen van heerlijke taart! Het was een leuke middag, ons meisje werd op haar achtste verjaardag super verwend, en we zijn benieuwd hoe de bestuurbare boot het straks in het water gaat doen. Dat wilde ze graag, zo’n boot. Die hadden we ook al bij hen laten komen, want anders hadden we het risico gelopen dat –ie te laat bij ons thuis zou zijn. Maar zo gek: in plaats van vier dagen levertijd was hij de volgende dag al bezorgd.

Toen we weer in Nederhorst kwamen hebben we de fietsen direct aan boord gezet, zodat we morgen op tijd kunnen vertrekken. Intussen was het al 21:00 uur, en morgen willen we tegen 09:00 uur bij de eerste brug, die bij Fort Uitermeer, zijn. Want de wind draait morgen in de loop van de dag tegen ons en wordt dan pittiger, dus we willen op tijd vertrekken.

Naar Nederhorst den Berg

Het was weer een heerlijke dag! Alle bruggen draaiden zoals ze zouden moeten draaien, het was prachtig weer en we vonden weer een mooi plekje bij Nederhorst den Berg. Aan “onze” Vechtwal, waar je slechts 3 dagen mag liggen maar dat rekken wij eigenlijk stelselmatig een beetje op.

Anneke, vandaag jarig, nodigde ons uit om te komen eten. Maar eerst moesten we onze fietsen nog uitproberen. Ze zijn donderdag bezorgd, maar voor een heuse proefrit gunden we ons geen tijd. Dat moest vanmiddag dus.

We hadden een rondje Spiegelplas gepland, en kwamen langs het huis van Hans en Tjalda, waar we even binnen wipten. Het was erg leuk om bij te kletsen! Daarna gingen we verder met ons rondje. Af en toe stopten we om de stand van het stuur of het zadel aan te passen, vooral ik moest wennen aan de  andere manier schakelen: nu moeten we freewheelen in plaats van doortrappen. We hebben zes versnellingen en vijf ondersteuningkeuzes. Eco, Tour, Sport, Turbo, Boost, en wanneer we met de fiets aan de hand lopen is daar ook nog een standje voor. Of we ze allemaal gaan gebruiken weten we nog niet, vandaag hielden we het bij “geen ondersteuning” en Eco. Het is ook heerlijk om te fietsen zonder ondersteuning, daarbij merken we nauwelijks het verschil tussen onze oude fietsen en deze.

Tegen een uur of vier vertrokken we, met een grote fender achterop, naar Hilversum. Daar waren woensdag onze (door de verzekering) goedgekeurde kettingsloten aangekomen. H’m, weer een sleutel erbij. Nu fietsen we met drie sleutels: de vasta Axa, die van de accu en de nieuwste, van het kettingslot. Dat is even wennen, maar zal ook wel goedkomen.

Het was weer enorm gezellig! Eerst koffie met taart, daarna een hapje en sapje en ook nog heerlijk eten. Hidde begroette ons met “Hey Pake en Beppe, wij komen morgen logeren, twa nachtjes!” Grappig, die mengeling tussen Frysk en Nederlands! Marit was weer ‘”zwaan-kleef-aan” met mij, Hidde en Olivier (was met tante Mariëlle ook komen eten) waren niet bij Hidzer weg te slaan.

Tegen kwart over zeven stapten we weer op de fiets. Nu in standje Eco, want het miezerde. Het schoot lekker op, terwijl we ons inhielden: maximaal 20 kilometer per uur. Het knopje voor de verlichting hebben we ook ontdekt, en we zijn erg tevreden met onze fietsjes!  

Naar de Vecht

Het is wat met ons en de Vecht. We vinden het een prachtige rivier, maar er gaat werkelijk elke keer wel iets mis.

Trouwens, we voeren hier met een mooi windje naar toe. Op tijd op pad, eerst met twee reven in het zeil en de voorste fok niet helemaal uitgerold omdat het flink waaide, maar al gauw kon er een reef uit en de fokken vol uitgerold.

Het was rustiger op het water dan gisteren, en ook iets kouder. Vlak bij Muiden was een zeilwedstrijdje met zes boten, en een roeitrip met wel 10 viermans-roeiers. Een heel gedoe in het water bij de roeiclub. De Koninklijke roeiclub (en zeilclub), want de Groene Draeck ligt hier ook. Niet dat de haven zo mooi is, we vinden het vooral bij het strandje een rommelige toestand, maar goed, het is op stand.

Bij de Groote Zeesluis in Muiden moesten we even wachten, want de sluismeester had pauze. Op de lichtkrant lazen we dat de Spoorbrug in Weesp vandaag niet draait. Huh? Daarvan hadden we niets op vaarweginformatie.nl gezien. Even bellen met de brugwachter dus. Die zei dat er erg hard gewerkt werd aan de brug, en dat hij niet wist waarom het niet op het internet stond. Het zou wel op Teletekst staan.

Oh, bestaat dat nog? Dat is toch niet-2026?

Maar ons maak het niet uit hoor, we blijven wel een nachtje bij het Pipi Langkous Huis. De aardige sluiswachter vertelde ons ook nog over de Spoorbrug, en de brugwachteres van de Spieringbrug ook. Lief! Ze moest op haar fiets komen om de brug te draaien, en had daar even tijd voor nodig. We fantaseerden wat ze allemaal aan het doen was, want ze had 17 minuten nodig om op de brug te komen. Even naar het toilet, haar jas pakken, naar buiten, oh jee sleutels van de brug vergeten dus weer naar binnen, oh jee het handboek “hoe bedien ik een brug” moest ook nog mee, het stoplicht stond op rood maar gelukkig, ze arriveerde en de brug ging voor ons open.

Nu liggen we aan een rij palen op een rustig plekje. Op de Vecht. Morgen is het een half uurtje varen naar de Spoorbrug, maar die opent pas (stipt!) om zes minuten voor tien, dus we hebben alle tijd.

Naar ons ankerplekje bij Lelystad

De weermannen raadden ons aan om pas vanmiddag te vertrekken. Af en toe zou er gedurende de hele dag een buitje zijn, dus dat maakte geen verschil tussen vroeg of laat vertrekken. Maar de wind zou vanmiddag van zuidwest naar noordwest draaien, dus dat was wel lekker.

We hebben ons geduld kunnen bewaren tot na de lunch. Knap van ons, vinden we zelf. De sluis bij Lemmer ging redelijk vlot, en daarna kwam er een beloofde bui. Die hebben we uitgezeten in de stuurhut, terwijl we op de motor voeren. Luxe hoor!

Daarna konden we lekker zeilen. Eerst met een reef in ’t zeil want de wind was pittig en stond nog niet echt in het noordwesten. Het was een grijze wereld. 

Wel droog gelukkig, maar het duurde tot voorbij Urk voordat de zon doorbrak. En even later werd de wind ook minder. Met vol tuig schoot het niet zo op, maar volgens onze berekeningen kwamen we wel bij daglicht op ons ankerplekje.

In de Houtribsluizen konden we direct de sluis binnenvaren, en de brug ging ook al voor ons open. Dat kwam meer doordat een rivercruiser, de AmaSerena, bij het verlaten van de sluis ook een brugopening nodig had. Daardoor ging het voor ons lekker vlot, want er was nauwelijks verval.

Ik riep de AmaSerena, die heel langzaam uit haar sluiskamer voer, nog even op om te vragen of ze in Lelystad bleef, want dat zou betekenen dat wij even moesten wachten. Maar nee, ze ging naar Amsterdam. Na het uitwisselen van een fijne reis (ik) en een fijn weekend (de stuurvrouw) bleven we een poosje naast elkaar varen tot zij het Markermeer opging en wij naar ons ankerplekje.

Sinds half acht liggen we hier. Prima plekje, in de zon! Na een Anleger en lekkere nasi uit de vriezer (thuis) zitten we rozig door de wind voldaan naar buiten te kijken. Het wordt niet zo laat, schat ik zo in.

Weer op reis

We zijn weer op pad.  Hoe lang weten we nog niet, en waar naartoe ook niet. Ja, eerst naar de Vecht, om volgende week in Hilversum twee verjaardagen te vieren. Maar daar na? Het kan Zweden worden (we hopen op het Göta-kanaal), of Polen (alle zeekaarten voor die route hebben we ook), of we blijven in Denemarken óf we blijven in Nederland.  We zien wel.

En wanneer we weer thuis komen is dus ook nog onbekend. We hebben een range van 1 tot 16 weken. Of zo.

Lekker vaag allemaal, maar dat is ook wel weer erg lekker.

In Hilversum zijn twee pakjes voor ons bezorgd. Het verjaardagskado voor Marit, dat oorspronkelijk pas vandaag zou komen maar dat vonden we te riskant, vandaar dat we het in Hilversum lieten bezorgen. En het was al eergisteren gekomen, dus het had ook gewoon bij ons thuis gekund, maar ja.

En twee fietssloten. De fietsen zijn pas gisteren bezorgd, en omdat het een beetje onzeker was of ze überhaupt nog voor ons vertrek zouden komen, hadden we de sloten nog niet besteld. En ja, die zouden ook pas vandaag afgeleverd worden, dus hiervan hebben we het afleveradres ook aangepast. 

Vanochtend hebben we nog van alles gedaan: boodschappen, opruimen, de nieuwe fietsen (in de aangepaste zakken) aan boord gezet, koffie drinken, nog een laatste wasje in de machine, de koelkast en de vriezer leeg- en schoongemaakt, met meerdere buren gekletst, twee boxen met textiele materialen gevuld en de laatste dingen in shoppers gepropt.

Na de lunch zijn we vertrokken. Het was heerlijk warm en we zagen toch best een aantal kruisers en zeiljachten. Het seizoen is duidelijk begonnen!

Tegen vieren lagen we aan het eilandje in de Groote Brekken bij Lemmer. De zon scheen als was het zomer, en het was zó lekker in de luwte dat we tot bijna-donker buiten zaten. Heerlijk! Een goed begin van de reis!

Thuis!

Wow! Wat was het geweldig, het thuiskomen! Waren we er aan toe? Ja en nee. We kunnen nog jaren zonder problemen reizen hebben we gemerkt, maar het is toch wel geweldig om al die lieve mensen te zien!

Het waaide bescheiden, dus we hebben lekker kunnen zeilen. Op de grote fok. Het ging niet snel, maar we kwamen vooruit. Ergens halverwege kregen we een appje van Leo: Wilma had gezien dat we slechts 1,9 kilometer per uur gingen, of we misschien een sleepje nodig hadden?

Nee, dat hadden we niet nodig. We hadden afgesproken om tegen half drie aan te komen, en waren nog mooi op tijd. De vlaggetjes wapperden mooi in het wand, en ondanks alle stoere woorden van ons allebei, vonden we het toch wel leuk om de skyline van Sneek te zien, toen we op de mooie Brekken voeren.

Nou, en toen we de wijk invoeren! Kippenvel! Vlaggen waren gehesen, op de wal en op de boten, ons buurtje stond buiten te zwaaien en maakte foto's. Op onze eigen steiger waren zelfs "Welkom Thuis" vlaggetjes opgehangen.

Leo en Astrid hadden hun boot in Wilma's haven gelegd, dus wij gleden behoedzaam op ons eigen plekje. Het was even kijken hoe het zat met de lijnen, onze vaste spring op de wal zat klem bij de geïmproviseerde vlaggenstok, maar gelukkig hebben we lijnen genoeg aan boord.

En toen was het de hele middag knuffelen en kletsen. Leo had de bestelde statafels gehaald, en het werd zó lekker warm dat we buiten bleven zitten en staan. In Koudum en Wâldsein hadden we een boel drankjes, hapjes en koekjes gekocht, en onderweg hadden we koffie en thee gezet. Astrid ook al koffie en thee klaar, dus we hoefden bijna niets te doen. Even alles op schaaltjes en klaar was Kees.

Ha, over die schaaltjes: ik zei tegen Leo dat ik nog even naar de boot moest omdat we daar veel schaaltjes hebben. Hij zei dat we ontzettend veel schaaltjes hebben. Maar ja, ik wist niet meer waar ze staan...... Het moet allemaal nog wennen.

We hebben heerlijk gekletst en kregen zelfs nog lekkere wijnen, bossen bloemen en pluimen, en een heerlijke sûkerbôle! Wat een verwennerij! Er werd trouwens niet alleen gezegd dat de blog interessant en leuk was, maar ook dat het fijn was dat we er weer zijn. En: dat het zo leuk was dat we deze borrel hadden georganiseerd. Ha, dat vonden wij ook!

Heel vaak hebben we verteld dat we een geweldige Reis hebben gehad. Niet alleen vanwege de route, de mooie dingen die we zagen, de leuke mensen die we hebben ontmoet, maar ook omdat we gezond zijn en geen problemen met de boot hebben gehad. Dat we bijna elke dag wel tegen elkaar gezegd hebben dat we ons ongelofelijk RIJK voelen. En zijn!

Toen iedereen was vertrokken, heeft Hidzer patat gehaald en heb ik de boel opgeruimd en toen zijn we aan boord gaan eten. En slapen. Anders hadden we thuis ons bed moeten opmaken, een leuk excuus toch? 

Oh ja, want we kregen meerdere keren de vraag of we ons verheugden om op ons eigen bed te slapen thuis. Nou eh, nee. We slapen aan boord even goed en even lekker als thuis. We gaan zo even kijken naar Beste Zangers, en maken het waarschijnlijk niet laat.

Morgen komt de hele familie, daar verheugen we ons ook weer op. Maandag zwaaien we Leo uit, en de rest van volgende week gaan we "aarden", opruimen en laten we alles wat gebeurt over ons heen komen.

Tot we weer gaan varen blijft het stil op deze weblog. Ach, lang zal dat niet duren, want we zijn altijd graag aan boord. Dus als de agenda het toe laat, stappen we gauw weer op de Nocht!