Naar Denemarken, ankeren bij Tӕrø

Ha, weer een vroege start. Waarom? Omdat we 55 zeemijlen, dat is iets meer dan 100 kilometer willen varen. Het zou een vrijwel windstille dag worden, met vanmiddag een wind van maximaal 3 meter per seconde uit het zuidoosten.

Om vijf uur vertrokken we, met in ons kielzog de Endeavour die bij ons had gelegen in Nogersund. We hebben niet echt contact met die mensen gehad, maar op AIS volgen we veel schepen en het lijkt er nu op dat er een hausse aan Nederlanders naar huis wil.

Oh, wat was het mooi vanochtend! Niet heiig, maar ook niet helder. Zicht van een kilometer of 25 (op die afstand konden we vrachtschepen nog met het blote oog zien), nauwelijks golven, de horizon was nauwelijks te onderscheiden, maar alles had mooie pastelkleuren in blauw, grijs en roze. Super!

We werden uitgezwaaid door drie zeehonden. Of misschien was het er slechts eentje, maar die kon dan wel verrekt snel zwemmen van de ene kant van de boot naar de andere.

Later zagen we ook bruinvissen in de zee spelen. Daar worden we altijd vrolijk van, van dat gespring boven water.

Wat we doen op een dag als vandaag? Nou, veel kletsen! Natuurlijk ook over de route van vandaag en mogelijk morgen. Die van vandaag werd onderweg gewijzigd. Het was niet eens plan B of C, nee, er ontstond zomaar een nieuwe.

We wilden naar Klintholm op het Deense eiland Møn. Maar gingen uiteindelijk veel verder varen, om lekker te kunnen ankeren bij het eilandje Tӕrø. We hadden per slot van rekening (zeg maar bankrekening) al negen nachten in havens gelegen, dus een ankernachtje was welkom.

Het was lekker druk met scheepvaart. De veerdiensten tussen Trelleborg en Rostock, Trelleborg en Polen, Trelleborg en Travemünde voeren af en aan, en er waren veel vrachtschepen. Maar we hebben niet eens een uitwijkkoersje hoeven uitzetten, het ging van een leien dakje.

Er was weer een stroom aan jachten die richting Klintholm ging, en slechts eentje die wat noordelijker koerste om de vaargeul van de Bögestrom te kunnen nemen. Wij dus....

Oh, en onderweg! We schrokken er best van: bijna de hele dag op zee voeren we door vlekken bruin water. Bruin, mokka-achtig, gevormd door kleine frummeltjes. Het nodigde niet uit om te zwemmen!

Nou, dat moest ook maar niet, want even googelen leverde op dat het om de Vibrio bacterie gaat. Het is een waterbacterie die van nature voorkomt in warm, zout en brak water. Het is een vleesetende bacterie, waarmee je besmet kunt raken door te zwemmen als je een open wondje hebt. In juli overkwam dat een meneer die in de Oostzee zwom in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Vorpommern. Hij overleed er aan!

Doordat we een eind verder willen varen dan ons eerste plan, werd het wel een wat langere dag. Bijna 20 mijlen erbij, dat tikt wel aan natuurlijk. Maar het was een prima dag! Okee, niet echt gezeild, maar ja, overmorgen gaat het weer hard waaien bij Kiel en dat willen we als het even kan niet meemaken. Dus óf we zijn dan in Kiel óf we blijven wat langer in Denemarken.
Anyway, vandaag ging het dus lekker. Veel ferry's vanaf Trelleborg naar Polen of Rostock of Kiel (en weer terug), veel grote vrachtschepen uit de richting van Polen naar het Kattegat (en weer terug). We hadden van alles te zien.

De laatste uurtjes slingerden we door een aangegeven vaargeul (soms even zoeken naar de volgende staak, want het slingerde als een malle!), die niet superdiep was (2 meter), door een breder water waar veel wierveldjes dreven, en na in totaal bijna veertien uren varen bereikten we ons ankerplekje. Ten noorden van het eilandje Tӕrø. De eerste keer ankeren mislukte omdat er heel veel wier lag, maar de twee poging slaagde supergoed. Het is een prachtig plekje, we zijn heel voldaan over deze dag en genieten nog van een mooie zonsondergang ook!

Trouwens, het wierfilter zat vol met slierten zeewier en Vibrio-stukjes. Bah!