Karlskrona

Omdat het gistermiddag en vandaag hard zou waaien zijn we vroeg naar Karlskrona vertrokken. We werden direct getrakteerd op een mooie zonsopgang en een vriendelijk windje. 

De zon bleef schijnen, de lucht werd blauw en we genoten enorm van de reis door de Karlskrona skärgård, de scherenkust van Karlskrona. De route was niet zo spannend als we al eerder gehad hadden, ten noorden van Kalmar bijvoorbeeld, maar wel erg mooi. Dit gebied telt in totaal ongeveer 1650 eilanden, eilandjes en rotsen. En het stadscentrum van Karlskrona is gebouwd op 33 eilanden. Ongelofelijk toch? 

We vonden weer het mooiste plekje van de haven: bij de ingang, beschut door een superdegelijke steiger. Lekker in de zon, met de stad op loopafstad en zicht op alles wat binnenkwam of vertrok.

Vandaag was het bewolkter, maar wel lekker warm. We fietsten over een groot deel van de eilandjes waarop Karlskrona is gebouwd. Ook over het oorspronkelijke marineterrein dat ergens in de 17de eeuw werd gebouwd. Weer ter verdediging van Zweden in oorlogen.

Het museum van Blekinge (de provincie hier) is gevestigd in een prachtig groot gebouw. We leerden veel over de geschiedenis van Karlskrona. Er was nog veel meer te lezen en te leren, maar ja, ons Zweeds is niet zo geweldig.....

Het was soms wel wat rommelig, maar er werd een leuke film vertoond, er lag prachtige vloerbedekking, en er was een soort "Wie ben ik" spel ontwikkeld met knopen. Hier waren, door de ontwikkeling van de  marinevloot, veel bij-industrieën ontstaan, waaronder de knopen-industrie. Nooit geweten dat dat zo bepalend was: het gebruik van knopen op kledingstukken stak erg nauw. 

 

Wat we ook niet wisten, is dat in 1784 een ruilhandeltje is geweest tussen Frankrijk en Zweden. Frankrijk mocht handel drijven in Göteborg, Zweden kreeg het Caribisch eiland St. Barthélemy. Een eiland waar niets wilde groeien, maar dat een goede natuurlijke haven had. De Zweden bouwden die uit, mede door de Zweedse West Indische Compagnie. Klinkt aardig maar het was de start van een enorme slavenhandel.

Die slavenhandel werd in naam beëindigd in 1813, maar het duurde tot 1847 voor alles rond was. Nou rond? De slaveneigenaren kregen compensatie van de Zweedse regering voor het verlies van hun "eigendommen", maar de vrijgemaakte slaven kregen helemaal niets. Pas in 1878 werd St. Barthélemyweer aan Frankrijk gegeven na de uitslag van een referendum op het eiland. Toen hielden ze al een referendum!

Verderop in de stad zagen we twee bouwvallen staan. Dachten we. We hadden het mis. Nikodemus Tessin den Ädre, een architect uit de vroege Barok, zou gebouwen in Karlskrona ontwerpen. Maar hij stierf plotseling en redelijk jong, dus zijn zoon Nikodemus Tessin den Yngre (de oude en de jonge) nam het over. 

Nikodemus Jr had in Italië gestudeerd, en gebruikte verschillende kerken uit Rome als inspiratie voor de twee op het grote plein. We vinden het wat sober en hadden niet eens zin om naar binnen te gaan. En dat zegt wat, want we vinden een kerk(je) bekijken altijd wel leuk.

  

Misschien gaan we morgen een stukje verder, naar een eilandje of zo, maar misschien blijven we nog een dagje. De weermannen geven vast goede raad.