Nog even in Plüschow Hafen en Holtenau

Wat is het toch een leuk plekje om te ankeren. In de verte al die schepen die heen en weer varen: vrachtschepen, containerschepen en tankers in en uit de sluis. Loodsboten die de grootste schepen begeleiden. Veerboten naar Polen, Denemarken, Zweden en het oosten van Duitsland. Enorme cruiseschepen die aankomen en vertrekken.

Ze varen zo ver bij ons vandaan dat we ze nauwelijks horen maar met de verrekijker heel goed kunnen zien. Dichterbij zijn de vliegtuigen, niet van die hele grote hoor, omdat het vliegveld hier vlak bij is. Tussen de sluis en ons plekje, dus echt dichtbij. Niet dat we er wat van zien, want er staan veel heel hoge bomen tussen. 

 

Gisteren zijn we naar de steiger in Holtenau gegaan. Daar hebben we de fietsen op de wal gezet en hebben een flink eind gefietst. Met de fiets/wandelaars pont de Adler I gingen we naar de overkant. Het is een klein pontje, die best scheef hangt als ie de bocht om gaat. 

De hoogtepunt van ons fietstochtje: de Famila. Dat is me toch een leuke supermarkt! We hebben ons verwend met lekkere dingen, en tot onze verrassing hebben ze nu ook van die cracker-toastjes (die van Lu zeg maar). En heerlijke smeerseltjes voor erop, dus we hebben gisteravond, weer terug op ons ankerplekje, gevierd dat we weer in Duitsland zijn. 

Toch klinkt het best gek, dat we slechts één nacht in Denemarken zijn geweest. Maar soms gaan dingen zoals ze gaan, helemaal als je je laat leiden door de wind. 

We hebben wat gepoetst (heel veel zout weggespoeld!), geluierd, gelezen, en vanochtend voor het eerst sinds lange tijd een lange broek aan getrokken. Dat is weer even wennen hoor. Het regende wat en 't was een stuk kouder, dus we hebben onze waxine-lichtjes-verwarming even aangestoken.

Vanmiddag, toen het weer droog en een stuk warmer was, zijn we weer naar de lange steiger in Holtenau gevaren. Eigenlijk is het een wachtsteiger voor de sluis, met slechts een paar toiletten en douches. Niets meer. Vroeger was het een grotere steiger waar ook wel charters aan lagen, moest je ook wat havengeld betalen, maar tegenwoordig is het gratis. Voor één nacht. 

We liggen lekker in de luwte en kunnen de lichten van de sluis zien: als er een wit licht knippert (zonder een rood of groen of wit licht er bij), dan mag de pleziervaart naar binnen. Nou, we liggen strategisch dus goed. Een uur wachten (lees: ronddobberen) is geen uitzondering hier. Morgen willen we door de sluis, het Kieler kanaal (officieel heet het Nord Ostsee Kanal) op. Vandaag blijven we hier nog even niksen. 

De schepen zijn hier iets beter te zien, we vervelen ons niet!