Naar Ystad

Omdat we vroeg waren vertrokken, kwamen we de haven van Ystad ook mooi op tijd binnen. Het was vanochtend best fris, dus we bleven eerst binnen sturen. We hadden het zeil wel gehesen maar er stond te weinig wind om lekker te zeilen, dus de motor moest er weer bij. Wat dat betreft had het allemaal wel gunstiger gekund maar we klagen niet. Integendeel, we vinden elke dag dat het een prima dag is. We voeren langs Kåseberga, verwonderden ons weer over de steile en hoge kust, en dat we de Ale Stenar zo duidelijk zagen.

In Ystad (dat wereldberoemd is geworden door de boeken van Henning Mankell over inspecteur Kurt Wallander) hebben we diesel getankt. Het is hier goedkoper dan in Denemarken, Duitsland of Nederland, dus......

Daarna legden we aan op het mooiste plekje van de haven. Vinden wij. Langszij, de zon in de kuip, uitzicht op alles wat binnenkomt. En dat waren best veel schepen, want heel Simrishamn liep leeg. Tenminste, op AIS zagen we 19 schepen, bijna in een treintje naar Ystad komen. Wij waren gisteren al een haventje verder gegaan immers, naar Skillinge, dus we hadden een voorsprong op de rest.

We gingen weer even boodschappen doen en kozen niet de dichtstbijzijnde supermarkt. Zodoende waren we weliswaar meer dan twee uren onder de pannen maar maakten wel weer lekkere kilometers. Een straatje of de haven bekijken (wat we later vanmiddag deden), is toch wat meer slenteren.

Het was weer heerlijk in de kuip: lezen en kijken, ook naar de Milka-treinen die vaak heen en weer reden. Ze worden door ons Milka-treinen genoemd, omdat ze felpaars van kleur zijn. Zelfs van binnen schijnen ze paars te zijn! Het zijn elektrischer treinen, die rijden tussen Simrishamn en Malmö. De harde wind die was voorspeld (en er ook was, daarom waren we al vroeg vertrokken vanochtend) nam vanavond af, dus we hebben heerlijk lang buiten gezeten.