Töreboda en omstreken

Het was nog minder dan een uurtje varen, maar wel een prachtig uurtje, van Hajstorp naar Töreboda. En daar was de lange kade bijna leeg. De Australiër van de Nutshell vertelde dat het vannacht vol had gelegen met boten, maar “you’re lucky, ‘caus they all just left”.

Töreboda is heel anders dan Hajstorp. Minder bomen, minder groen. Maar wel meer stad, met een supermarkt (ICA), een bakker (Konditori) en een benzinepomp (Ingo) vlakbij. Daar hebben we dus lekker gebruik van gemaakt, de afgelopen dagen.

De lange brede steiger, met fietspad ernaast, is opgeleukt met grote bloembakken. Er wandelen en fietsen mensen, maar het is toch hartstikke rustig.

We zaten lekker in de zon toen we hoorden “Hello! How nice to see you here!”. Dat waren Elin en Kristoffer, waar we in Griekenland twee weken mee opgetrokken zijn. Nou, is dat even toevallig! Ze wonen iets ten noorden van Göteborg en hadden hier een mini-vakantie op de fiets.

De auto geparkeerd in Töreboda, op de fiets naar Sjötorp om te overnachten in een stuga, dan terug fietsen naar Hajstorp voor een overnachting en vandaag weer terug naar huis, om nog lekker een week met de boot te gaan. We hebben dinsdag even kort maar erg gezellig gekletst, en vandaag kwamen ze bij ons aan boord. Hun zoontje Alfred, van anderhalf, vond het super leuk aan boord: hij was lekker aan ’t spelen met een autootje van ons, een tennisbal, wilde de boot wel even verkennen, smulde van een soepstengel en gaf bij ’t afscheid een kusje aan de boot. Schattig! Het was erg gezellig!

De Nederlandse meneer uit Töreboda heet Bob. We hebben elkaar een paar keer gesproken de afgelopen dagen, hij is koffie wezen drinken bij ons, en vandaag hebben ze (Bob en Monique) bij ons geborreld en daarna wij bij hen, om hun huis te zien. Mooi met uitzicht op het kanaal. Het was erg gezellig, de uren vlogen voorbij. We volgen hun zoon nu, die volgende week start met een wereldreis op een zeiljacht, samen met drie vrienden.

We spraken ook nog even met een meneer van een zeiljacht uit Hindeloopen, die vond dat het stuk vanaf het Vikenmeer tot hier in Töreboda (hij vaart van oost naar west, is in anderhalve week bijna ’t hele kanaal door) het allerleukst is, “want verder is het steeds hard werken met al die sluizen”.

Ook kwamen er Harlingers voor een praatje, voornamelijk over onze fietsen. Ze willen ook graag deze fietsen en vroegen naar onze ervaringen.

Natuurlijk hebben we ook nog gewandeld en gefietst in de omgeving, waarbij we per ongeluk zelfs op bospaden zonder gravel kwamen. Wat lastig fietsen bleek omdat het soms best mul zand was, maar ach, het bos was vriendelijk zonnig, en we hebben meer dan 15 kilometer geen huis of mens gezien. Ook geen dieren behalve wat vogels, dus dat was weer wat jammer.

Bij ’t begin van die mulle paden stond dit bord, het woordje voor welkom begrepen we, dus we gingen fietsen. Later begrepen we dat de rest betekent “Let op. Vermijd zwaar verkeer tijdens de dooiperiode.” Nou, dat snappen we, op de zandpaden.

Morgen gaan we weer een stukje verder. Iets van vijf kilometer, zonder sluis maar wel drie bruggen. Waarvan de eerste, hier vlakbij, op elk heel en elk half uur opent, behalve om 12:00, 13:00 en 16:00 uur. Geen probleem voor ons, we gaan gewoon om 9:00 uur.

Vlak daarna ligt een spoorbrug, die dmv een lichtkrant de volgende opening aangeeeft. Misschien dat we daar even moeten wachten, maar dat is niet zo erg.  We zien wel, en hebben wel zin in weer een ander uitzicht.