De laatste dagen in Sjötorp, morgen echt het kanaal op!

Wat hebben we gedaan de afgelopen drie dagen? Nou, we hadden een fietsdag over fietspaden die steeds doodliepen, een wandeldag door het dorp, vermaak bij de sluis, veel regen en gisteren een storm. Het is nog geen zomer in Zweden, maar met regelmaat zitten we toch lekker in de zon.

Die fietsdag was toch wel grappig. We hadden een route uitgestippeld, over veelal gravel paden, door bossen, met af en toe een oversteek over een rijksweg.  Maar het liep anders.

De rijksweg, nummer 26, blijkt de langste rijksweg van Zweden te zijn, af en toe ook nog autoweg, en is ongeveer 580 kilometer lang. Hij wordt ook wel Inlandsvägen (de binnenlandse weg) genoemd. Leuk natuurlijk dat je met de auto redelijk snel van noord naar zuid kunt (tenminste, ergens in het midden van Zweden), maar omdat hier nog elanden lopen hebben ze er hoge hekken naast gezet. Hekken tegen overstekende elanden, maar ook tegen overstekende fietsers.

Dus onze route stopte soms bij deze rijksweg. Maar op sommige gedeeltes konden we ook over de weg fietsen. Niet dat dat erg leuk was, dus we hebben het niet zo veel gedaan.

Maar onze bedachte route liep dus in de soep. Op een gegeven moment besloten we om gewoon weer terug te fietsen. Ach, dan ziet alles er toch weer anders uit.

Niet alleen door die Rijksweg 26 ging het “mis”, ook bij een kasteeltje. Zowel op de app Maps.me als op Google Maps zagen we dat we langs dat kasteeltje konden fietsen en dan op een wandelpad richting het zuiden konden gaan, zodat we bij een kerkje konden picknicken.

Dus we doken onder een ketting door, zagen een “verboden toegang” bord maar ach, met het allemansrecht moet je als aardige toerist toch door kunnen gaan? Er was niemand die ons een strobreed in de weg legde, maar helaas was er een lint voor het wandelpad gespannen en zag dat er ook niet meer begaanbaar uit. Jammer!

Maar dat huis! Wow! Stel dat je hier zou wonen! Echt heel leuk.

Het dorpje Sjötorp is klein. Er wonen nog geen 500 mensen. Het toeristische deel hadden we uitgebreid gezien, want dat is hier bij de haven. Verder is er nog een ijsbaan, die ’s zomers een parkeerplaats voor campers is. Maar de woonwijk is best aardig. Vooral de mooie oude huizen, al gebouwd voor de ingenieurs die betrokken waren bij de bouw van het kanaal.

Ook hier staan de brievenbussen in groepjes aan de rechterkant van de weg en wordt het gras vaak en netjes gemaaid.

Aan een mededelingen bord bij het dorpshuis hangen van die Action-fotolijstjes met A-viertjes met info. Bijvoorbeeld over de Midzomernacht viering aanstaande vrijdag. Het schijnt hier een heus feest te worden maar wij willen dat in Hajstorp meemaken. 

De kerk en de klokkentoren staan op het hoogste punt van het dorp. Er staat geen hek om de begraafplaats, maar de toegangspoorten staan wel dicht. Grappig!

Het gras is ook hier netjes gemaaid, en het grind op de paden is echt super netjes aangeharkt. Waarschijnlijk met een machine, dat moet toch haast wel?

Zowel de kerk als de klokkentoren zijn bekleed met stukjes hout. Als dakpannen maar dan veel kleiner.

En het interieur is een mix tussen VTWonen, Ikea en Jysk. Lekker licht en luchtig.

Bij de haven staan een paar brokken stenen, uit Tossene in de provincie Bohuslan, opgestapeld. Ter ere van het 175-jarig bestaan van het Göta Kanaal is dit beeld gemaakt. Dat vonden we leuke info, maar we moesten hard lachen toen we lazen dat de onthullers van het beeld, een minister en twee mannen die beroepsmatig iets met het kanaal van doen hebben, zelfs met hun naam op de plaquette staan. Lekker belangrijk!

Gisteren en vanochtend was er weer reuring bij de sluis. Het konvooi vanuit het oosten is wat saai, want die doen hun laatste sluizen van het kanaal en kennen de klappen van de zweep wel. Maar de oostwaarts gaande boten blijven leuk om te zien. Vanochtend een solozeiler. We begrijpen niet zo goed dat iemand dat zou willen, in zijn eentje door het kanaal, en we begrijpen ook niet dat dat toegestaan wordt. Want bij elke sluis is een solozeiler afhankelijk van een lockkeeper of van konvooi-genoten.

Een Nederlander (uit Harlingen) die vanuit Mem met een konvooi is aangekomen, blijft een paar dagen in “onze” kom liggen. Even bijkomen. Want het viel niet mee, de reis in het konvooi. Nou was het ook niet zijn bedoeling, maar hij had de tekst op het internet niet goed begrepen. En lag dus in Mem met flinke wind te schommelen aan een steiger voor de sluis.

Hij had nog geen ticket gekocht, want hij meende dat dat ter plekke kon. Ja, dat kan ook, maar pas op 16 juni. Voor die tijd moet je het via ’t internet regelen. Ze besloten om in konvooi te gaan, hij had geen tijd om tot de 16^de te wachten. Ze maakten lange dagen (gemiddeld 40 kilometer met 12 sluizen), hadden op het Vättern meer harde wind tegen, veel regen, en ook nog een solozeiler die bijna commandeerde als ze hem wilden helpen.

Gisteren begon het te stormen. Wij hadden daar niet op gerekend. Tja, wanneer we op groot water zijn of komen houden we de wind goed in de gaten maar trekken we ons niets van regen aan. En zoals nu, wanneer we “op het land” liggen, is wind niet belangrijk maar kijken we naar regen in verband met wandel- of fietstochten.

Het begon te waaien en we keken in Windy, de weerapp. En ja, een heuse storm op het meer. Wij liggen hier heerlijk beschut in onze kom, maar de zeilboten in de haven (waar wij tot een paar dagen geleden nog lagen) gingen flink te keer!

Cruiseschip Juno zou gisteren langs komen varen vanuit Göteborg, hadden we op MarineTraffic gezien. Maar in de loop van de middag zagen we hem (op de app) richting de wal varen, dus tegen de wind in, en later langs de kust weer terug naar Vänersborg. Het ging te gek waarschijnlijk, met zo’n redelijk ondiep schip dat smal en hoog is. 

De sluiswachter vertelde dat het schip inderdaad teruggegaan was vanwege de storm, en dat de passagiers met een bus vervoerd zijn vandaag. Nu maar hopen dat ze weer ergens aan boord kunnen stappen. Als ze nog willen......

Trouwens, een stel uit Australië (de derde Australiër al die we binnen een week tegenkomen!) gaat morgen ook, maar doet het nog rustiger aan dan wij. Zij willen 8 weken uittrekken voor het hele kanaal. We zullen ze nog wel zien ergens, want ze zijn razend nieuwsgierig naar onze verhalen over de Donau. Ons visitekaartje met de url van de weblog hebben ze, dus ze kunnen alvast lezen. 

Morgen gaan wij ook verder. De Fin, die na mijn tip ook hier mocht komen liggen, en Indigo-Jan willen ook vertrekken. Dat past niet in één sluis met zijn drieën. Nou, dan gaan wij wel later. We willen in 't eerste haventje dat komt, dat van Lyrestad waar we al geweest zijn op de fiets, en waar Simon woont, een nachtje blijven liggen. Dan hebben we er zeven sluizen en 2 bruggen opzitten en is het wel weer genoeg. Denken we. We zien wel!