Een klein stukje verder, naar Norrkvarn

Eén van de leuke dingen aan het Göta Kanaal is het feit dat de bruggen en sluizen pas om 9:00 uur bediend worden. En omdat ze redelijk dicht bij elkaar liggen kun je lekker rustig aan doen.

Wij zaten nog aan het ontbijt toen de lockkeeper kwam. Hij vertelde dat passagierschip Wilhelm Tham er aan kwam. Die wilde even aanleggen om water te tanken, of wij even konden opschuiven. Natuurlijk deden we dat, en de Nederlanders achter ons (uit Enkhuizen) maakten van de brugopening gebruik om verder te gaan. Wij maakten ons ontbijtje af en ik ging naar de ICA.

In de zon, en in ons eentje, vervolgden wij later ook onze weg. Twee bruggen bij Lyrestad, waarvan eentje van de verkeersweg, en twee enkele sluizen later, in totaal nog geen drieënhalve kilometer verder, legden we weer aan. In Norrkvarn. Het is een gehuchtje waar ooit een molen bij een klein riviertje stond. Tijdens de bouw van het Kanaal is hier flink gegraven, en een info-bord vertelde ons dat er zelfs een groot ziekenhuis annex kantoor heeft gestaan. 

Een stevige lange steiger met heuse boomstammen als bolders, vlak na de sluis, aan een ouderwets mini-waterparkje voor kinderen. Bij een hotel waar het een komen en gaan was van (fietsende) toeristen. Een prachtig plekje!

We maakten een picknick-maaltijd klaar en gingen wandelen. Eerst een eind ten westen van het kanaal en dan langs het kanaal weer terug. Hadden we gedacht. Maar natuurlijk verdwaalden we weer. Hoe moeilijk kan het zijn? Nou, voor ons best moeilijk dus. Want als asfalt ophoudt met asfalt en gravel wordt, en we zien een huis of boerderij staan in de verte, zonder straatnaambordje, dan denken we dat het een privé-weg is. Dus die afslag namen we niet. En de volgende ook niet. Tot we weer eens op Google-Maps keken en zagen dat we veel te ver waren gelopen. Geef niet, want het was hartstikke mooi en we liepen over een rustige gravel-weg.

We kozen gravel richting het kanaal en waren blij verrast dat er zomaar een picknickbankje stond! Waarschijnlijk van de boerderij vlakbij, maar we hebben er lekker gebruik van gemaakt.

Het bleef heerlijk zonnig en warm vandaag. Af en toe kwam er een boot langs, en uiteindelijk kwamen er vier bij ons liggen.

Men houdt hier relatief veel van stoere auto’s. Met extra koplampen op de grill (het lijken wel verstralers) die ’s winters op die gravelwegen super handig en ook wel noodzakelijk zijn. En we zien veel Amerikaanse auto’s. Van die Elvis Presley auto’s en stoere pick-ups. Die je al van ver aan hoort komen trouwens.

Oh, we hadden al bedacht dat grasmaaien een belangrijke hobby is, maar poetsen ook! Vooral het poetsen van die lange auto’s en het chroom van brommers. Echt, je hebt je zonnebril nodig als ze langskomen, zo erg glimt alles.