Nog twee dagen in Hajstorp

Nog twee heerlijke dagen in Hajstorp, een fietsdag en een luie dag. We hebben rond het meer Ymsen gefietst, maar helaas was er niet een pad vlak langs het water. Maar daardoor kwamen we wel door prachtige dorpjes en gehuchtjes, langs grote akkers, door mooie bossen, en zagen meerdere kerken. Het was zondag, dus die kerken waren toepasselijk, maar we hebben geen dienst gezien.

De kerken, vijf geloof ik, waren allemaal wit met een donker dak. Niet zo mooi zwart als die in Lyrestad, twee waren bedekt met een soort platen. Bij de kerk van Bäck hielden we kleine pauze.

De kerk was op slot, dat was jammer, want het heeft wel een mooi verhaal. Hier stond een houten kerk. Maar die werd afgebroken voordat het stenen gebouw er kwam, om “obstakels en overlast te voorkomen” staat in de notulen van een kerkvergadering. Notulen uit 1748!

In 1749 werd de kerk gebouwd, met stenen van het inmiddels vervallen middeleeuwse kasteel Ymseborg.  Dat ligt aan de andere kant van het meer, hemelsbreed niet zo ver, maar tja, je moet om dat meer heen natuurlijk. En dat in de 18^de eeuw. Dat is best een klus geweest.

Bij een andere kerk, ook op slot, hielden we een lunchpauze. Op een bankje op het kekhof. Het zat er heerlijk, met uitzicht op lager gelegen weilanden en bossen.

We begrepen de teksten op de grafstenen niet zo goed. En onze fantasie slaat gauw op hol, dus we besloten dat Sven Bellinder niet met zijn vriend/man  Hans Maka Ulla in het familiegraf ernaast mochten liggen omdat ze homofiel waren.

Maar op een ander graf zagen we de namen Gunnar Larsson en Hans Hustru Ingrid Engqvist. Hoezo Hans?

Na even googelen bleek het anders dan we dachten. Hans Maka betekent “zijn echtgenote”. En Hans Hustru betekent “zijn vrouw”. Okee, geen familiedrama maar een normale tekst dus.

Op een andere grafsteen zagen we de namen van een vader Herr Sven Anderson (1826 – 1893) en een moeder Maria Vilhelmina (1834 – 1915) waarbij geen eigen achternaam stond, en hun zoon Hilmer Anderson (1855 – 1906). Hilmer was blijkbaar de trots van de familie, in elk geval van de moeder, want er stond bij dat hij Ingeniör was. Alsof je dan een beter mens bent.

Vlak achter ons bankje zagen we dat het looppad over of vlak naast een graf loopt. Een vreemd gezicht.

Natuurlijk namen we ook een paar keer een andere afslag dan we vantevoren hadden bedacht, maar dat hoort een beetje bij ons. Het kwam ook doordat we soms verkeerde keuzes maakten tussen asfalt en gravel. Maar ach, mede daardoor hadden we wel een prachtige route!

Met zomaar een Friese vlag op een hoekje tussen asfaltweg en gravelpad. 

En weer veel lupinen, heuvels, Paasbulten die geen Paasbulten zijn en buiten de bossen hele mooie vergezichten.

Het waren ook echt zomerse dagen, weliswaar niet zo heet als in Nederland of Frankrijk, met code oranje en code rood, maar wij hebben wel vaak even gezwommen en heerlijk in de hangmat gelegen.