Cultuurdag

In 1982 is bij wet besloten dat 6 juni niet alleen de Dag van de Zweedse vlag (Svenska flaggans dag) is, maar ook de Nationale Feestdag van Zweden (Sveriges nationaldag). Maar dat betekende niet dat iedereen vrij was. Dat hebben ze in 2005 geregeld, ten koste van de tweede Pinksterdag, die nu een gewone werkdag is. Dat hadden we al gemerkt.

Nu is 6 juni dus een officiële feestdag. We lazen dat overal de vlag gehesen wordt, dat de koninklijke familie zich hijst in traditionele klederdracht, dat er veel muziek is en dat vrijwel elke gemeente en lokale heemkundevereniging iets organiseert.

De mevrouw van Café Baltzar vertelde gisteren dat het in Mariestad niet zo leuk is, maar Lyrestad waarschijnlijk wel. In Sjötorp was geen feest vertelde ze. Ze ploos de toeristische krant over de omgeving even voor me door maar vond niet wat ze zocht, maar toen ik zei dat ik wel even zou Googelen was ze weer helemaal blij.

Nou, in Lyrestad stond iets op het program. Vanaf 16:00 uur. Iets met een muziekkorps uit Töreboda, drillmeisjes (zo heeft AI het beschreven, waarschijnlijk bedoelt –ie majorettes), een parade  en entertainment door Hackspettarna.

Het was prachtig weer vandaag, dus na wat ochtenddingetjes als een wasje doen, brood kopen, het opbinden van de schoten (die we pas weer nodig zijn op het Vättern meer), het poetsen van de boot (waar komt al dat zand toch vandaan?) en een uitgebreide lunch in de zon zijn we op de fiets gestapt.

Hidzer had een mooie route uitgezocht, door kleine dorpjes en gehuchtjes, veel bos, ook veel rotsen natuurlijk en heuvelachtige boswegen. Met prachtige bermen! Artrik Vägkant lazen we vaak op borden. In Zweden is er in de bossen ongeveer 21000 kilometer aan wegen en dus iets van 24000 hectare aan bermen. Dat is goed voor bloemen en wilde bijen en vlinders. En daardoor ook voor bosbessen, veenbessen en frambozen. Nou, die hebben we nog niet kunnen plukken, maar de bermen zijn nu al prachtig!

Maar de feestdag? Vlaggetjesdag? Nou, dat viel ons tegen. Okee, we zagen veel blauw-gele vlaggen, dat klopt wel. Maar geen feestgedoe. In Lyrestad sprak een meneer een woordje, een muziekkorps van een man/vrouw of dertig speelde wat liedjes, er bewoog één majorette (!), er stonden vier mensen die elk een vlag vasthielden, er zaten een zestigtal mensen op stoeltjes. En her en der nog wat mensen op picknickbanken.

Toen marcheerden de vier vlaggen met het corps de straat uit (die niet was afgezet of zo, er kwam toch geen auto langs) en de mensen die zich hadden moeten omdraaien om naar dat corps en dat meisje te kijken konden weer recht zitten want er trad een duo op. Eerst wat geklets, toen een liedje dat een hoog Vreeswijk-gehalte had, en daarna wat anders. Wij hebben dit met verbazing en cynische pret aanschouwd.

Het land van Abba, van Pippi, van Ikea, van Ingmar Bergman, van Björn Borg en van Thomas Gustafson! En dan op deze, in onze ogen wat knullige, manier vlaggetjesdag vieren. Heel bijzonder.

Nou ja, wij fietsten langs het Götakanaal terug naar de boot. Een mooi breed gravel pad, super hoor. We hebben een paar sluizen bekeken en verheugen ons al op de bootreis hier langs. Maar dat duurt nog even.