Naar het Deense Sønderborg

Er was best wel wind vannacht, maar we lagen goed. We slingerden wat op het anker, maar er waren geen golven. Die waren er vanochtend wel toen we vanaf de Schlei weer de zee op gingen. Stroming mee vanaf de Schlei en oostenwind tegen, nou, dan heb je eerst flinke golven. Maar zo gauw het zeil stond merkten we er veel minder van.

Ja, we deinden wel, en wanneer we stonden of liepen moesten we ons goed vasthouden, maar ach, we konden nog koffie zetten dus het was prima te doen. We zeilden heerlijk.

Na een paar uurtjes draaide de wind wat naar zuidoost, dus we kregen iets meer voor de wind, en dat maakte het nog geriefelijker. Maar helaas nam de wind ook wat af. En draaide nog meer. Dus we hadden het op het laatst zo goed als voor de wind. Tja, dat hoort er ook bij.

De Deense vlag kon in het want, dat was weer een mijlpaaltje!

Omdat we wat oostelijker dan rechtstreeks koersten, om de wind (van achteren) goed in het zeil en in de fok te houden, kwamen we redelijk dicht bij de kust langs. Prachtig, die rotsen, die hoogtes en die bomen.

De entree van Sønderborg is altijd indrukwekkend, met het grote kasteel en een prachtig wit gebouw ernaast. We vonden een mooi plaatsje aan de kade. Ha, we lagen nog geen vijf minuten vast of we kregen al een compliment!

We zijn nog even de wal op geweest om wat boodschappen te doen en kregen buren uit Duitsland. Een aardig en voorzichtig gezin, niets mis mee.

Het zat lekker in de kuip: luwte, zon, een uitzicht op de klapbrug en kijkend naar de wandelende mensen, wat wil je nog meer? Die brug draait slechts één keer per uur, om kwart voor, en boten uit beide richtingen mogen er tegelijk door heen. Het is altijd leuk om het “wie gaat het eerst?” gedoe te zien. Zo is in een stad liggen echt prima!