Over de Boren naar Borensberg

Vanochtend hebben we weer even lekker gezwommen, buiten in de zon ontbeten, ik ben even brood wezen halen bij de Hemköp en daarna vertrokken we naar de trappensluizen van Borenshult. Een korte maar mooie route.

We waren er even voor negen uur, en er lag al een motorboot te wachten. Het was heerlijk rustig. De hoop dat we vroeg gesluisd konden worden was al gauw verdwenen, want op de lichtkrant stond dat we om 11:30 aan de beurt waren. Onze Zweedse buren begrepen het ook niet. Ik ben maar even naar de lockkeeper gelopen, en die vertelde dat er eerst mensen van beneden naar boven geschut werden en dat daarna de rondvaartboot vanuit Motala aan de beurt was. En daarna wij.

Okee, dat is dan maar zo. We hadden immers al geleerd dat je op het Göta Kanaal niet haastig moet zijn, want dat frustreert alleen maar. Het was heerlijk weer, en we hadden alle tijd, en we kletsten met de buren voor ons (de Zweden) en de Nederlanders achter ons (die veel minder tijd hadden als wij).

Langzamerhand werd het steeds drukker aan de steiger. Een boot of tien wilde naar beneden. En ongelofelijk: toen Hidzer met onze achterburen sprak, kwam er een mevrouw aan lopen vanaf de sluis. Ze vertelde dat wij met hen in een sluis in België hadden gelegen, en dat we hele leuke kleinkinderen aan boord hadden. Nou ja, worden we zomaar weer herkend!

Ik heb nog even de blog van 2023 nagelezen over de week dat Marit en Hidde met ons mee voeren, maar ik heb er niets over geschreven. En toen die mevrouw langs ons kwam met haar man op een Hellingskip ging er bij ons geen kwartje vallen. Ze hebben geen indruk op ons gemaakt toen.

Björn en Annika, de lock-keepers (ze heten anders maar wij noemen ze Björn en Annika) kwamen langs om te vragen hoe lang en breed we zijn, en later hadden ze Lock-Tetris gedaan en ons allemaal ingedeeld. Wij mochten met de tweede schutting naar beneden.  Om 11:30 uur ongeveer startten we, en om 12:10 uur waren we op het Boren meer. Samen met de Nederlanders uit Workum op de Viking, en de Nilise uit Denemarken. Het sluizen ging prima. Vijf sluizen achterelkaar, in totaal zijn we 15,3 meter naar beneden gegaan.

Bij een dubbele sluis, of een trappensluis, moet ik afstappen en de lijnen meenemen naar de volgende sluiskamer. Pas in de laatste kamer mag ik weer aan boord stappen. Hier in Borenshult was Cocky van de Viking vergeten dat ze weer aan boord mocht, maar ik kon haar nog net op tijd waarschuwen. Anders had ze een enorme sprong moeten maken, wil je niet aan denken!

Er was te weinig wind, zeg maar helemaal geen wind, om te zeilen. Jammer! Nou ja, dan maar lekker rustig op de motor. Niet de Viking, die ging heel erg snel vooruit. De Nilise en wij deden het rustiger.

Waar we flink van schrokken: waterplanten! Lange slierten, met bloemetjes, die op het wateroppervlak dreven. Die bloemetjes. En de stengels zaten in de grond. Terwijl het minstens zes meter diep was! En dat in de onzichtbare vaargeul! Onzichtbaar omdat het gewoon de logische route was, waar iedereen (dus ook de rondvaartboot) vaart. Je zou denken dat de schroeven van de boten die planten wel kortwieken, maar nee hoor! 

Nu we hier in Borensberg gingen liggen, op een geweldig plekje aan een hele lange steiger, en we gingen zwemmen, zagen we dat er van die stengels rond de schroef zaten. Niet dat onze sterke schroef en sterke motor er last van hebben, maar we hebben ze toch maar even verwijderd. Dat was niet moeilijk, mede dankzij het heldere water.

We liggen hier prachtig. Aan de ene kant bos en daarvoor een soort weiland waar schapen lopen en aan de andere kant kunnen campers staan. Op mooie plekjes in het groen. 

We hebben vanavond nog een rondje gelopen, maar vanmiddag niets anders gedaan dan zwemmen, lezen en luieren. Heerlijk!

Er kwamen steeds meer boten liggen, volgens ons is de steiger nu wel vol. Iedereen is lekker rustig. We horen wat gepraat, wat gelach, wat gespetter in het water, en we hebben een BBQ geroken. Een heerlijke warme avond, tot laat hadden we de zon in de kuip. 

Het enige vervelende was de rondvaartboot uit Berg. Die kwam vanmiddag met flinke vaart langs, ging keren op de Boren, en met flinke vaart weer richting de sluis. We hingen even flink in de lijnen! En het is nog een lelijk schip ook. We hebben de schipper een naam gegeven van iemand die wij niet aardig vinden.....