Karlsborg

 

Over het Bottonsjön meer varen bleek minstens zo leuk als er om heen fietsen. Sprookjesachtig mooi, zoals de rode huizen aan het water en op de berg staan. Okee, de mensen moeten wel via een gravelweg (die bij hen doodloopt) naar de stad toe, maar ’s zomers wonen ze wel enorm idyllisch.

We vonden een prachtig plekje aan de lange steiger in Karlsborg. Eigenlijk precies wat we graag wilden: niet te dicht bij het meer en niet te dicht bij de brug, maar wel uitzicht op de brug, de haven met vingersteigers en het strand in de verte.

Tijdens de twee dagen dat we hier waren hebben we als we aan boord waren vaak genoten van wat de Duitsers Hafen-Kino noemen. Ja, dat is onze hobby ook nog altijd: kijken naar het gedrag van andere mensen.

Eigenlijk heette Karlsborg vroeger Rödesund. Dat is het riviertje tussen het Bottensjön en het Vättern. Maar nadat de grens met Rusland (dat na de Finse oorlog Finland immers had “gekregen”) wel heel dicht bij Stockholm kwam te liggen, besloot koning Karl in 1819 dat er een vesting gebouwd moest worden aan het Vätternmeer.

Handig bij het water van het grote meer, het Götakanaal was in aanbouw dus boten konden makkelijk van de ene kant van Zweden naar de andere kant varen, het zou een centrale soldatenpost worden ,de reseve-hoofdstad van Zweden, en ten tijde van oorlog zou het goud van de Riksbank hier bewaard worden en de Koninklijke familie hier gaan wonen.

De vesting-in-aanbouw werd eerst Vänas genoemd naar een Vanäs Udde (Kaap Vanäs), maar die naam werd in 1832 veranderd in Carlsborg en heet nu Karlsborg. Wat een gedoe, en lekker ingewikkeld voor de postbodes, haha!

Men had bedacht dat het bouwen van de vesting tien jaren zou duren, maar het werden negentig jaren!  Steeds werden plannen verbeterd en de vesting groter en sterker. En weet je wat? Tot nu toe is er geen enkele oorlog geweest.

Het is een groot, erg groot complex, met alles er op en er aan. Grote wooncomplexen, stallen, werkplaatsen voor van alles en nog wat, een ziekenhuis, een park, brede lanen met bomen, natuurlijk een grote villa voor de koning, en nog veel meer.

Nu worden er nog steeds soldaten getraind, dus we mochten niet overal komen en zeker geen foto’s maken. We zijn in het militair museum geweest (beetje saai) en zagen zelfs weer een EPA staan.

Waar we mochten fietsen hebben we 't gedaan. Tussen gebouwen door, langs de poort, langs het oude ziekenhuis, door het park en langs Vanäs Udde (de kaap). Dat het allemaal super interessant was kunnen we niet zeggen, maar we hebben van alles gezien, lekker gefietst en ons meermalen verbaasd.

De stad is eigenlijk best snel te verkennen. Dankzij de vesting heeft het bestaansrecht (nu ook door toerisme door die vesting), en verder heeft het niet zo heel veel charme. Af en toe een leuk huis, een opknappertje, er staan wat flats en er worden er nog twee bijgebouwd, en we zagen een leuk vakantiehuisje.

Morgen gaan we waarschijnlijk verder, over het grote Vännern meer. Voor morgenmiddag worden er buien voorspeld, en de volgende dagen komt er meer wind.