Nog een dagje (rond) Klevbrinken

Ergens halverwege de ochtend vertrok de camper. Richting Noorwegen. Jammer, het afscheid, maar oh, wat was het leuk! Ons rest natuurlijk veel herinneringen, foto's, en ook een tekening. Marit maakte de Nocht, met een Noorse vlag. Want ze hoopte dat we daar nog naartoe zouden varen zodat we elkaar weer zouden zien. 

Wij zijn gaan fietsen. Langs het kanaal naar Söderköping, bijna vijf kilometer verderop, om te kijken waar de leukste ligplaats zou zijn. Nou, die zijn er een heleboel, dus we maken ons daar geen zorgen over.

Bij een parkeerplaats zagen we dit bord. We hebben er een poosje naar gekeken en begrepen er wel wat van, maar niet alles. Ja, dat dit een parkeerplaats is voor personenauto's en motoren. Dat je de parkeerschijf moet gebruiken, voor maximaal vier uren. En dat iets geldt tussen 1 mei en 31 augustus. 

Maar die tijden? Die begrepen we niet, maar zijn eigenlijk heel duidelijk. Op doordeweekse dagen van 8:00 tot 18:00, op zaterdag en de dag voor een feestdag (de tijd tussen haakjes) dus ook van 8:00 tot 18:00 uur, en op zon- en feestdagen (in het rood) voor het gemak hier ook van 8:00 tot 18:00 uur. Later zagen we nog een bord met afwijkende tijden voor de zon- en feestdagen, maar wel weer dit rijtje. 

De laatste haven en de laatste sluis van het kanaal zijn in Mem. Dat is een kilometer of zes verderop. Hier gaan we waarschijnlijk ook nog een paar dagen liggen. We merken al dat het moeilijk wordt om afscheid van het kanaal te nemen. Dat is een grappig besef, want we willen ook graag het scherengebied in.

In de sluis is een marmeren plaat gemetseld, met een bijbeltekst. We begrijpen de tekst niet zo goed, maar het schijnt te refereren aan "de immense godsdienstige en inspannende arbeid van het kanaalproject".

Op de kaart hadden we een aanduiding over runestenen gezien. Dat was een leuk doel om naar toe te fietsen. Bijna hadden we ze gemist, ze stonden in een bos bij een kruispunt. En tja, in eerste instantie denk je "is dit alles"?

Maar het was nog interessant ook: de linker steen is ongeveer 2.5 meter hoog, en ene Sigsteinn heeft deze steen in de tiende eeuw laten plaatsen, met er in gekerfd de (vertaalde) tekst "Sigsteinn heeft deze steen opgericht ter nagedachtenis aan Ingvar, zijn zoon. Hij stierf in het oosten". Wie Sigsteinn was wordt nergens vermeld, dat is weer jammer. 

En die Ingvar, dat is ook een vraagteken. Er is namelijk een Zweedse vikingexpeditie geweest tussen 1036 en 1041. Naar het oosten. Dat is in dit geval naar de Zwarte Zee en de Kaspische Zee. 

De expeditie werd geleid door Ingvarståget, dat is zoiets als Ingvar de Bereisde, of Ingvar de Verre-reiziger. Is Ingvar van onze steen een expeditie-lid geweest of was hij de leider? 

Vrijwel alle mannen zijn omgekomen door ziekte en gevechten. Een mislukte expeditie dus. Er schijnen in Zweden ongeveer 25 zogenaamde Ingvarstenen opgericht te zijn ter herinnering aan de omgekomen Vikingen.

De rechter steen, iets kleiner, en daarvan is beschreven dat ene Åsa dit monument heeft opgericht ter herinnering aan haar man Porgisl en haar vader Porgunnr.

We hadden weer heel veel te bepraten en te fantaseren onderweg, dat begrijp je wel. Maar niet zo heel lang hoor, want we reden door een prachtig gebied. Heel afwisselend, veel heuvels en bossen en graanvelden. 

Een heerlijke dag, maar 't was wel wat stil aan boord hoor!