Naar de Suder Ee

Een gewone maar afwisselende dag vandaag. Het begon met na de koffie vertrekken, in de zon en met best wat tegenwind, we hoorden een paar straaljagers, en In Bartlehiem keken we even naar het beroemde Elfstedentochtbruggetje. 

In Burdaard draaide de molen (en moesten we even wachten op de brêgewipper die op zijn fiets tussen twee bruggen heen en weer moet), en tot onze verrassing hoefden we geen bruggeld te betalen.

Het is ook al vijf jaar geleden dat we hier langskwamen. Wat vliegt de tijd! In 2021 voor ’t laatst. Daarna twee jaar op Europa-reis, en in 2024 en vorig jaar zijn we in Nederland gebleven.

Ook in Dokkum doen ze nog niet aan marifoons bij de bruggen, terwijl dat al wel op onze kaart staat. Maar de fietsende brêgewipper sjeest als een malle van brug naar brug, dus dat ging veel vlotter dan verwacht. We zijn in Dokkum aan de kade gaan aanleggen, omdat daar vlakbij een benzine-pomp (voor diesel) is. Op zo’n driehonderd meter. Hidzer fietste heen en weer en tankte, ik pakte de jerrycan van de fiets en schreef ondertussen een paar blogverhaaltjes, want ik liep een week achter.

Volgeladen gingen we in het zonnetje verder, zwaaiden en kletsten even heel kort met de meneer van Aeolus, die op zijn Pikmeerkruiser lekker in de zon zat. We kennen ze van twee reizen in Denemarken en Zweden, en troffen ze een keer in Volendam. Grappig!

We zijn nu een paar kilometer buiten Dokkum , aan een Marrekritesteiger. Prachtig plekje! Wel wat in de wind, maar ja, dat is haast niet te vermijden vandaag. Lekker rustig met slechts een fietspad naast ons, als we ons best doen zien we Dokkum nog liggen.